![تقدیر از زحمات مرحوم آیت الله حاج سیّد محمدرضا گلپایگانی ره تقدیر از زحمات مرحوم آیت الله حاج سیّد محمدرضا گلپایگانی ره](http://bayanbox.ir/view/7339216474930972076/4acab313-18af-46b0-a7bf-5ce0544dcf9f.jpg)
عارف کامل مرحوم علامه طهرانی رحمة الله علیه می فرمودند: زحمات آیة الله گلپایگانى براى بقاءِ حوزه مقدّسه علمیّه قم بسیار قابل تقدیر است. خودشان براى حقیر مقدارى از آن را در دوران انقلاب و قبل از انقلاب در مجلسى که فقط ما دو نفر بوده ایم بیان فرموده اند و حقیر بعضى از آنها را در نوشتجات دستى خود یادداشت نموده ام. نفس آیة الله گلپایگانى بسیار صاف و درخشان است، و از حقّ در صورت فهمیدن عبور نمى کند و نمى گذرد. (روح مجرد، پاورقی، ص: 131)
[رحلت] حضرت سید الفقهاء و المجتهدین، حجة الاسلام و المسلمین، آیة الله تعالى فى العالمین، که از برجستگان علم و تقوا، و داراى نفسى لطیف و بدون هوا، و از مراجع عظام شیعه و در این اواخر مرجعیت به ایشان تقریباً انحصار یافت: الحاجّ السید محمّدرضا موسوى گلپایگانى- أسکنه الله بحبوحة جنّته- که با حقیر فقیر سوابقى بس درخشنده و روشن داشته اند، بعد از کسالتى مدید که به سه سال منتهى گردید، در سنّ نود و شش سالگى واقع شد. چند روزه آخر، از شهر قم ایشان را به طهران آوردند و در بیمارستان بسترى شدند؛ در لیله جمعه به هنگام اذان مغرب، شب 24 جمادىالثانیة، سنه 1414 هجریه قمریه، (18 آذر سال 1372 شمسی) به خلع لباس تن و پوشیدن خلعت بقا آراسته گردیدند. (مطلع انوار، ج11، ص: 478)