![حکایات (باز شدن درب بسته) حکایات (باز شدن درب بسته)](http://bayanbox.ir/view/7730505257314155105/aaaa.jpg)
چندی پیش پایگاه اطلاعرسانی حج؛ عکسی زیبا از درب خانه حضرت زهرا سلام الله علیها منعکس کرد که گرچه این در همیشه بسته است و رازهایی را در خود نهان کرده اما نوشته ای بر روی قفل آن درب مشاهده شد که گوشه ای از آن رازها را افشا می کند
می نویسد: به تازگی یکی از مدیران کاروانهای زائران ایرانی به نام آقای «محسن شهرابی» موفق شده بود که از پشت قفل در خانه حضرت زهرا سلام الله علیها تصویر بردار.د
در پشت این قفل این مصرع حک شده است :
«حاشاه أن یحرم الراجی مکارمه أو یرجع الجار منه غیر محترم»
از او ( پیامبراکرم ) به دور است که محروم کند کسی را که به کرامات و بزرگواریهای او امید بسته است.
این نوشته و تصویر بسیاری را به تعجب واداشته است حتی در کتابهای تاریخی مطلبی در این خصوص به میان نیامده است و تنها در کتاب حجت الاسلام رسول جعفریان نوشته شده بود که روی و پشت قفل در نوشته شده است «هو الحبیب الذی ترجی شفاعته لکل هولٍ من الأهوال مقتحم» «او (پیامبر اکرم)حبیب خدا است که شفاعت او مورد امید است برای هر هول و وحشتی که انسان به سختی در آن واقع شود.» اما اکنون مشخص شد که مطلب پشت این قفل با روی آن متفاوت است. (سایت بعثه مقام معظم رهبری)
مناسب این مقام است ذکر قضیه اى از مرحوم قاضى راجع به باز شدن در بسته به نام حضرت فاطمه زهرا سلام الله علیها توسط مرحوم کشمیرى.
حضرت علّامه طباطبائى مدّظله مىفرمودند: مرحوم قاضى سالیان دراز ادراک صحبت مرحوم خلد مقام حاج آقا سیّد مرتضى کشمیرى را مىنموده است و در سفر و حضر ملازم ایشان بوده است؛ مرحوم قاضى رحمة الله علیه براى علّامه طباطبائى نقل کردهاند که روزى در محضر آقاى حاج سیّد مرتضى کشمیرى براى زیارت مرقد حضرت اباعبدالله الحسین علیه السلام از نجف اشرف بکربلاى معلّى آمدیم و بدواً در حجرهایکه در مدرسه بازار بین الحرمین بود وارد شدیم این حجره منتهى الیه پلّههائى بود که باید طىّ شود مرحوم حاج سیّد مرتضى در جلو و من از عقب سر ایشان حرکت مىکردم چون پلّهها بپایان رسید و نظر بر در حجره نمودیم دیدیم مقفّل است مرحوم کشمیرى نظرى بمن نموده و گفتند: مىگویند هرکس نام مادر حضرت موسى را بقفل بسته ببرد باز مىشود؛ مادر من از مادر حضرت موسى کمتر نیست و دست به قفل بردند و گفتند: یا فاطمه و قفل باز را در مقابل ما گذاردند و ما وارد حجره شدیم. ( علامه طهرانی، جنگ 15)